Χαραλαμπος Θεοπεμπτου

Η κυβέρνηση έχει θέσει ψηλούς στόχους για τις Δημόσιες μεταφορές και σύντομα θα έχουμε μπροστά μας και τις πρώτες εισηγήσεις των ειδικών για τα επόμενα μέτρα που θα ακολουθήσουν μετά από τα σχολικά λεωφορεία και τη λεωφορειακή σύνδεση των πόλεων με το αεροδρόμιο.
Για να πετύχουν όμως τα μέτρα χρειάζεται σοβαρή αναβάθμιση των υποδομών που θα χρησιμοποιήσει ο πολίτης που θα βρεθεί στην πόλη χωρίς αυτοκίνητο.

(1) Με τις δημόσιες μεταφορές θα βρεθεί αρκετός κόσμος στα πεζοδρόμια αντί μέσα στα αυτοκίνητα όπως είναι τώρα. Επομένως χρειάζεται να αναβαθμίσουμε ή και να επανασχεδιάσουμε τα πεζοδρόμια μας. Ένας πεζός στην πόλη χρειάζεται πεζοδρόμια άνετα, χωρίς εμπόδια, με κατάλληλη επίστρωση και ξεκάθαρη διαδρομή. Για προστασία από την βροχή και τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού είναι απαραίτητο όπου είναι δυνατό να υπάρχουν δέντρα. Επιπλέον ορισμένες πόλεις επιτρέπουν στα καταστήματα να επεκτείνουν το στέγαστρο της βιτρίνας τους ούτως ώστε κάποιος που περπατά να έχει τη προστασία που χρειάζεται.

(2) Επειδή η μέχρι τώρα πολιτική βασιζόταν στην εξυπηρέτηση του αυτοκινήτου οι στροφές των δρόμων στις διασταυρώσεις, ακόμη και σε πολυσύχναστες εμπορικές περιοχές, είναι καμπύλες για να μπορεί το αυτοκίνητο να στρίβει με μεγαλύτερη ταχύτητα. Με αυξημένους αριθμούς πεζών στους δρόμους αυτό θα είναι ακόμη πιο επικίνδυνο. Θα πρέπει επομένως σε επιλεγμένες περιοχές να παρθούν μέτρα για να μειωθεί η ταχύτητα διακίνησης των οχημάτων.

(3) Εκτός από τους ελάχιστους πεζούς, η άλλη μεγάλη μας διαφορά από τις πόλεις που διαθέτουν καλά δίκτυα δημοσίων μεταφορών είναι και η παντελής έλλειψη διασταυρώσεων πεζών. Χρειάζονται μεγάλες αλλαγές σε όλα τα φώτα και η προσθήκη διασταυρώσεων κοντά σε στάσεις, σταθμούς λεωφορείων, εμπορικές περιοχές και σε σημεία όπου διακινούνται πεζοί.

(4) Οι πεζοί χρειάζεται κάποτε να ξεκουραστούν με τα παιδιά και τους ηλικιωμένους να έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Τα παγκάκια στις κυπριακές πόλεις όμως είναι ανύπαρκτα, ίσως για να στέλνουμε τους κουρασμένους πεζούς σε καφετέριες και εστιατόρια.

(5) Υπάρχουν πολλά χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων στην Κύπρο, όμως δεν υπάρχει δίκτυο που να συνδέει τους ποδηλατόδρομους αυτούς μεταξύ τους και αυτοί που υπάρχουν κοντά σε εμπορικά κέντρα είναι συνεχώς κατειλημμένοι από αυτοκίνητα. Επίσης δεν έχουμε ούτε και τη νομοθεσία που να καλύπτει τη διακίνηση με ποδήλατο. Και όταν τα πλείστα φώτα τροχαίας δε προβλέπουν τη διακίνηση πεζών η απαίτηση για πρόνοιες διασταύρωσης ποδηλάτων θα ακούγονται υπερβολικές για την Κύπρο, όχι αλλού !

(6) Σε λίγους μήνες θα έχουμε ποδήλατα για ενοικίαση στην ευρύτερη Λευκωσία. Είτε ενοικιασμένο και άρα χρεωμένο, είτε ιδιόκτητο, δεν υπάρχουν χώροι να αφήσεις το ποδήλατο. Οι τολμηροί ψάχνουν για δέντρα, στύλους και κάγκελα για να το δέσουν. Η μια τράπεζα με κάλεσε να αφήσω το ποδήλατό μου μέσα στο κτίριο δίπλα από το φρουρό, μια εταιρεία που επισκέφθηκα τσακώθηκα με την ασφάλεια του κτιρίου και στη Βουλή το αφήνω δεμένο στα κάγκελα του παλιού νοσοκομείου.

Είναι γνωστό ότι αν μπορούσαμε να μπούμε στο κατάστημα με το αυτοκίνητό μας θα το κάναμε για να αποφύγουμε το περπάτημα.

Επομένως αν θέλουμε να κερδίσουμε το στοίχημα θα πρέπει να δώσουμε από πριν όλες τις ευκολίες που χρειάζονται οι πεζοί και ταυτόχρονα να ξεκινήσουν τολμηρά μέτρα περιορισμού της αυτοκίνησης.