FacebookTwitterGoogle BookmarksLinkedIn

Γιατί η αφαλάτωση είναι «αλμυρή»;

Φωτογραφία
ΞΕΡΕΤΕότι τα προβλήματα του νερού και της ενέργειας -αυτά πάνε μαζί- δεν είναι στην πραγματικότητα καθόλου «τεχνικά» θέματα αλλά πολιτικά και ταξικά; Όλη η ιστορία έχει να κάνει με το ποιος πληρώνει τι και γιατί: Από το ποιοι καταναλώνουν πολύ και πληρώνουν λίγο, μέχρι το μεγάλο ζήτημα της αφαλάτωσης. Για το πρώτο ζήτημα, είναι σχεδόν όλα γνωστά: Από τα γήπεδα γκολφ, που χαρακτηρίστηκαν στυλοβάτες της τουριστικής οικονομίας για να καταλήξουν, όπως όλα δείχνουν, στυλοβάτες των ιδιοκτητών τους, που από «απλοί» εκατομμυριούχοι έγιναν πολυεκατομμυριούχοι, μέχρι τις άπειρες πισίνες, ιδιωτικές και μη, ενώ όποιος φουκαράς πιάσει λάστιχο στο χέρι του, πληρώνει ακόμα μεγαλύτερο πρόστιμο από πριν. Είναι και οι αφαλατώσεις, για τις οποίες ούτε οι Οικολόγοι πολυμιλάνε πια από τότε που στέγνωσαν τα φράγματα.
Να ποια είναι η παγίδα, πώς ένα απολύτως πολιτικό ζήτημα, εντέχνως μετατρέπεται σε τεχνικό: Σου λέει, αφού κοντέψαμε να διψάσουμεστ’ αλήθεια, ποιος μιλά πια για τα προβλήματα, τα μειονεκτήματα ή τα συμφέροντα; Αυτομάτως όλα αυτά γίνονται επουσιώδη, κανένας δεν τολμά να τα θίξει, γίνονται «γαργάρα» (με θαλασσινό νερό, κι ας τσούζουν οι ευαίσθητες «αμυγδαλές»). Πού είναι το κακό; Από τη μια η επιβάρυνση -καταστροφή, για την ακρίβεια- του θαλάσσιου οικοσυστήματος και από την άλλη η τεράστια κατανάλωση ενέργειας.
Όσο αναπόφευκτη και αν μοιάζει η πρώτη, κανένας δεν ενδιαφέρθηκε, απ’ όσο γνωρίζω, για εναλλακτικούς τρόπους (μικρές μονάδες, μακριά από τις ακτές κ.λπ.). Αλλά ούτε το θέμα της υπερκατανάλωσης ηλεκτρισμού, μαζί με τον τρόπο παραγωγής του, προβληματίζει κανένα, λες και γίναμε ήδη Κουβέιτ...
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να παράγεις ηλεκτρισμό από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το ίδιο και μέθοδοι αφαλάτωσης βασισμένες σε τέτοιες ενεργειακές πηγές: Ηλιακά κάτοπτρα, ανεμογεννήτριες, υδραντλίες και πολλά άλλα.
Ο επίτροπος Περιβάλλοντος τα γνωρίζει και τα αναφέρει, αλλά κανείς δεν συγκινείται. Απεναντίας μάλιστα, χρησιμοποιούν το επείγον της λειψυδρίας ως εκβιασμό και άλλοθι παρανομιών, όπως λόγου χάρη το ότι ήθελαν όπως-όπως να χωροθετήσουν μονάδα αφαλάτωσης στα μουλωχτά: Ήταν σύμπτωση ότι ο πιο «κατάλληλος» τόπος ήταν σε προστατευόμενη περιοχή του Νatura 2000 στην Πάφο; Ή είναι φήμες το ότι όλοι προτιμούσαν να μη «χαραμιστούν» περιουσίες μεγάλης αξίας που ανήκουν σε μεγαλοϊδιοκτήτες, αλλά να τη φτιάξουν σε τουρκοκυπριακή γη;
Μπορεί η αφαλάτωση να είναι αναπόφευκτη, αλλά αυτό δεν το γνωρίζουμε, μόνο η ανικανότητα διαχείρισης έχει αποδειχτεί. Ακόμα και τότε, ο τρόπος παραγωγής και η ενεργειακή τροφοδοσία είναι θέματα μελέτης, μαζί και το καθεστώς ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης. Όπως πρέπει να εκσυγχρονιστεί το δίκτυο παροχής που είναι τρύπιο και να εξεταστούν όλοι οι τρόποι εμπλουτισμού των υπόγειων υδροφορέων και η διαχείρισή τους. Όμως, το να χρησιμοποιείς τους επιστήμονες μόνο για να σου δώσουν τις απαντήσεις που σε βολεύουν, για την ακρίβεια βολεύουν τους προστατευόμενούς σου και τις τσέπες σας, δεν λέγεται απλώς διαπλοκή αλλά έγκλημα σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Εκτύπωση   Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο