FacebookTwitterGoogle BookmarksLinkedIn

Ανακύκλωση φαρμάκων - 2010

Μια επιτυχημένη πολιτική μείωσης των αποβλήτων αλλά και προστασίας του περιβάλλοντος πρέπει να εξετάζει όλες τις πιθανές πηγές παραγωγής αποβλήτων και μόλυνσης.

Μια τέτοια πηγή μόλυνσης είναι και τα διάφορα φάρμακα που έχουμε στα σπίτια μας.

Φυσικά ακόμη μια ανησυχία από οικονομική πλευρά είναι τα φάρμακα που μαζεύονται από ασθενείς μέσω συνταγής τα οποία όμως για δικούς τους λόγους δεν χρησιμοποιούν και απλά συσσωρεύονται στο σπίτι έναντι μεγάλου κόστους για το κράτος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναφορά ενός φαρμακοποιού στο κανάλι BBC για ένα ασθενή που είχε μαζέψει στο σπίτι του αχρησιμοποίητα φάρμακα αξίας 1000 λιρών. Αυτό σε μια χώρα όπου υπολογίζεται ότι από όλα τα φάρμακα που δίνονται με συνταγή κάθε χρόνο, φάρμακα αξίας 800εκ λιρών δίνονται σε ασθενείς που στο τέλος δεν τα χρησιμοποιούν.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους καταλήγουμε να έχουμε άχρηστα φάρμακα στο σπίτι, όπου μπορεί για παράδειγμα τα φάρμακα να έχουν λήξει ή το άτομο που τα έπαιρνε να μην τα χρειάζεται πλέον.

Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι τα πιο πολλά φάρμακα μαζεύονται σε σπίτια όπου διαμένουν άτομα με χρόνιες αρρώστιες τα οποία έχουν και τη συνήθεια να μαζεύουν μεγάλες ποσότητες φαρμάκων για να νοιώθουν άνετα.

Ποιες είναι όμως οι επιλογές που έχουμε τώρα με όλα αυτά τα φάρμακα; Η μια επιλογή που γίνεται και πιο συχνά είναι να τα πετάξουμε στο κάλαθο για να καταλήξουν σε κάποιο σκουπιδότοπο ή πιθανό να καταλήξουν στο αποχωρητήριο.

Το Food and Drug Administration των ΗΠΑ διαθέτει κατάλογο με φάρμακα που συστήνεται να ρίχνονται στο αποχωρητήριο παρά στα σκουπίδια εφόσον η χώρα μόλις τώρα άρχισε να ασχολείται με τη διαχείριση των αποβλήτων φαρμάκων.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δηλαδή θα μολύνουμε το έδαφος ή τα υπόγεια νερά με ορμόνες, αντιβιοτικά, αντικαταθλιπτικά και άλλα επικίνδυνα χημικά.

Μια επιπλέον ανησυχία από την χρήση φαρμάκων είναι τα συστατικά που καταλήγουν στα αποχετευτικά συστήματα λόγω της χρήσης από τον άνθρωπο.

Οι ορμόνες για παράδειγμα που περιέχονται στα αντισυλληπτικά φάρμακα προκαλούν θηλυκοποίηση στα αρσενικά ψάρια θέτοντας σε κίνδυνο τη βιοποικιλότητα.

Πολλά φάρμακα καταλήγουν επίσης στα νερά από τα αποχετευτικά των νοσοκομείων

Ποιες όμως είναι οι επιλογές μας;

(α) Με βάση το κανόνα "ο ρυπαίνων πληρώνει" θα πρέπει οι φαρμακοβιομηχανίες να αναλάβουν, όπως ακριβώς και οι υπόλοιποι κλάδοι, το κόστος της συλλογής και επεξεργασίας των φαρμάκων που επιστρέφει το κοινό π.χ. στα φαρμακεία.

(β) Να προστεθεί ειδική σήμανση με επεξηγήσεις στη συσκευασία που να επεξηγεί τη διαδικασία επιστροφής των φαρμάκων ή/και συνεχή εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού.

(γ) Από τα φάρμακα που συλλέγονται θα ήταν καλά να εξεταστεί το ενδεχόμενο αποστολής των καταλλήλων φαρμάκων σε φτωχές χώρες στο εξωτερικό. Μια επιλογή που λίγοι συστήνουν λόγω του ότι κανείς δεν γνωρίζει αν ο προηγούμενος ιδιοκτήτης έκανε οποιαδήποτε παρέμβαση στα φάρμακα πριν τα επιστρέψει. Οι ΜΚΟ οργανώσεις όμως λένε ότι είναι προτιμότερο να έχουν τα φάρμακα έστω και με ένα ρίσκο.

Χαράλαμπος Θεοπέμπτου

Επίτροπος Περιβάλλοντος

Http://perivallon.eu


Εκτύπωση   Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο