Ζώα

Ζώα

  • Ευημερία των ζώων -αλλαγές στο νόμο που έγιναν το 2020

    image012Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος για το νομοσχέδιο «Ο περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2019»

    Παρόντες:Αδάμος Αδάμου, πρόεδρος Χαράλαμπος Πιττοκοπίτης Χαράλαμπος Θεοπέμπτου Χρίστος Ορφανίδης Ελένη Σταύρου

    Μη μέλη της επιτροπής:Σάβια Ορφανίδου Λίνος Παπαγιάννης Ευανθία Σάββα

    Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος εξέτασε το πιο πάνω νομοσχέδιο σε δεκαεπτά συνεδρίες της, που πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 20 Νοεμβρίου 2019 και 14 Οκτωβρίου 2020.

  • Επιτροπές Ευημερίας των Ζώων

    DoggieΕρώτηση με αρ. 23.06.012.01.238, ημερομηνίας 29 Μαρτίου 2022, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Χαράλαμπου Θεοπέμπτου
    «Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό όπως ενημερώσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων αν έχουν συσταθεί η Παγκύπρια Συντονιστική Επιτροπή και οι Επαρχιακές Επιτροπές, όπως προβλέπεται στον περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων Νόμο, ποια είναι τα μέλη τους και αν έχουν ξεκινήσει να συνεδριάζουν.»
  • Εκτροφή κουνελιών στην Κύπρο - Undercover investigation

    Το καλοκαίρι του 2014 η μονάδα ερευνών του Compassion in World Farming έκανε μια έρευνα για τις συνθηκες που επικρατούν σε φάρμες κουνελιών. Η έρευνα κάλυψε και την Κύπρο.  Η ανακοίνωση που έχουν εκδώσει ειναι αυτή:

  • Έκθεση Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφορικά με τη διακίνηση σκύλων σε δημόσιους χώρους στα όρια των Δήμων

    Η έκθεση στην ιστοσελίδα του Επιτρόπου είναι εδώ. Το κείμενο πιο κάτω είναι αυτούσια η έκθεση αλλά με συνδέσεις στις νομοθεσίες στις οποίες γίνεται αναφορά.

    dog walking

    Αρ. Φακ.: Α/Π 1172/2011, Α/Π 2151/2013    Α/Π 2548/2013, Α/Π 530/2014 και Α/Π 549/2014

    ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΣΚΥΛΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

    Τομέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης  
    Προϊστάμενη: Ελένη Χατζηττοφή, Ερευνών Λειτουργός: Νιόβη Γεωργιάδη Λευκωσία, 5 Αυγούστου 2014


    1.   Τα παράπονα
    Στο Γραφείο μου έχουν υποβληθεί παράπονα αναφορικά με περιορισμούς ή και απαγόρευση που επιβάλλουν δημοτικές αρχές στη διακίνηση σκύλων σε δημόσιους χώρους όπως στα πάρκα / δημόσιους χώρους πρασίνου. Οι παραπονούμενοι τονίζουν το δικαίωμα τους για περίπατο με τους σκύλους τους σε δημόσιους χώρους αναγνωρίζοντας παράλληλα τις υποχρεώσεις τους να είναι δεμένοι οι σκύλοι με λουρί και να μη ρυπαίνουν τους χώρους διακίνησης τους.

  • Διαχείριση φυκιών στην Πάφο

    seaweed21 Ιουνίου 2020

    Κο Σάββα Περδίου,
    Υφυπουργό Τουρισμού,

    Θέμα: Διαχείριση φυκιών

    Από τον καιρό που ασχολούμαι με τα περιβαλλοντικά θέματα το πρόβλημα με τα φύκια στις ανατολικές ακτές και ιδιαίτερα στο παραλιακό μέτωπο Γεροσκήπου ερχόταν τακτικά στην επιφάνεια.

    Φέτος το πρόβλημα και πάλι ήταν έντονο και νομίζω ότι οι υπηρεσίες του κράτους έχουν αργήσει πολύ να ασχοληθούν με το θέμα.
    Το πρόβλημα με τα φύκια έχει δύο πτυχές, η πρώτη είναι που θα εναποθέτονται μέχρι να σταλούν για επεξεργασία και το δεύτερο και κυριότερο είναι η διαχείριση τους.
  • Αποκοπή ουράς των χοίρων

    Ερώτηση με αρ. 23.06.012.01.184, ημερομηνίας 8 Φεβρουαρίου 2022, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Χαράλαμπου Θεοπέμπτου
    Farm1«Σε επιστολή της προς τον Υπουργό Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος κ. Κώστα Καδή, στις 20 Μαΐου 2020, η Ευρωπαία Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων κ. Στέλλα Κυριακίδου αναφέρει την αποκοπή της ουράς των χοίρων ως ένα σοβαρό πρόβλημα ευημερίας των ζώων φάρμας στην Κύπρο, μια πρακτική που παραβιάζει, όπως αναφέρεται στην επιστολή, ευρωπαϊκή νομολογία.
  • Απάντηση Υπ. Εσωτερικών

    Αναφέρομαι στην επιστολή σας με αρ.φακ. 02.10.014 και ημερ. 3 Μαρτίου 2009 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ ότι έχω μελετήσει την επιστολή σας με πολλή προσοχή. Από ότι γνωρίζω στο παρελθόν έχει μελετηθεί σε βάθος το θέμα παραστάσεων με Τσίρκα.

    Έχουν γίνει επανειλημμένες συσκέψεις με αρμόδιες Κυβερνητικές Υπηρεσίες κάτω από την αιγίδα των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, έγιναν επισκέψεις σε Τσίρκα που είχαν επισκεφτεί την Κύπρο, έγινε εντατικός έλεγχος των συνθηκών κράτησης των ζώων και της ευημερίας των ζώων και έχει εκδοθεί «Κώδικας Κατευθυντηρίων Οδηγιών» για την εισαγωγή τσίρκων στην Κύπρο. Είναι γνωστό ότι για τη μετακίνηαη ενός Τσίρκου μεταξύ κρατών μελών εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2007 οι πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 1739/2005. Επίσης για να ξεκινήσει το ταξίδι του για την Κύπρο πρέπει να εξασφαλίσει όδεια για επιδείξεις ζώων από τις κτηνιατρικές Υπηρεσίες σύμφωνα με το όρθρο 11 του Νόμου για την Ευημερία των ζώων Αρ. 46(1)/94.
    Είναι γεγονός ότι αρκετές οργανώσεις που ανήκουν στην κίνηση «Animal Rights Movement» είναι υπέρ της απαγόρευσης παραστάσεων Τσίρκων με ζώα. Παρόλο τούτου, σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες που έχουν τις ίδιες ευρωπαϊκές οδηγίες για την ευημερία των ζώων και το διεθνές εμπόριο ζώων με εμάς, δεν απαγορεύουν τα Τσίρκα με ζώα.
    Για την αναφορά σας ότι τα ζώα «συνήθως είναι το αποτέλεσμα παράνομου εμπορίου», αυτό εμπίπτει μέσα στα πλαίσια του Κανονισμού του Συμβουλίου (Council Regu/ation) EECj3626/82 of 3 December 1982 οπ the implementation ίπ the Community of the convention οπ international trade ίπ endangered species of wild fauna and flora, και οι κτηνιατρικές Υπηρεσίες που έχουν την ευθύνη για τον έλεγχο των πιστοποιητικών των εν λόγω ζώων, θα πρέπει να προβαίνουν στους απαιτούμενους ελέγχους και να μην επιτρέπουν την εισαγωγή ζωων στην Κύπρο τα οποία είναι αποτέλεσμα παρ6νομου εμπορίου. Αυτό θα πρέπει να ισχύει όχι μόνο για τα τσίρκα, αλλ6 για όλες τις περιπτωσεις εισαγωγής ζωων στο νησί.
    Οποιοσδήποτε βασανισμός των ζωων σίγουρα είναι καταδικαστέος και εμπίπτει κ6τω από τις πρόνοιες του προαναφερθέντος Νόμου για την Ευημερία των Ζωων Αρ. 46(1)/94, του οποίου την αρμοδιότητα όπως επίσης έχει αναφερθεί προηγουμένως, έχουν οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και ΟΙ οποίες, από ότι γνωρίζω, απαιτούν την πιστή εφαρμογή του Νόμου.
    Έστω και αν απαγορευτούν τα Τσίρκα με ζώα και έχουμε Τσίρκα χωρίς ζώα, αυτό δε σημαίνει ότι θα π6ψει να «υπ6ρχουν πολλ6 αυτοκίνητα που δημιουργούν κυκλοφοριακή συμφόρηση σε κατοικημένες περιοχές». Πριν από την έναρξη των παραστ6σεων του Τσίρκου, θα πρέπει να εξασφαλιστεί η γραπτή συγκατ6θεση από τις αρμόδιες υπηρεσίες (τοπικές Αρχές, Αστυνομία, Πυροσβεστική γπηρεσία, κλπ.) για τη λειτουργία του Τσίρκου, κάτι που πιστεύουμε συμβάλει σημαντικά στη μείωση των προβλημάτων στα οποία αναφέρεστε.
    Με βάση τα πιο πάνω, έχω την άποψη ότι, εφόσον τα Τσίρκα έχουν όλες τις Ευρωπαϊκές άδειες και άδεια των Κτηνιατρικων Υπηρεσιών, θα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους από τις αρμόδιες υπηρεσίες και αρχές στην Κύπρο και να απαιτείται πιστή εφαρμογή των προαναφερθέντων κανονισμών, οδηγιών και νομοθεσιών.

  • Απάντηση Υπ. Γεωργίας

    Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερομηνία 3 Μαρτίου 2009, σχετικά με το πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ τα ακόλουθα:
    Τόσο το ίδιο το Υπουργείο, όσο και οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και η Υπηρεσία Περιβάλλοντος, συμμεριζόμαστε τη θέση σας σχετικά με τη χρήση ζώων στα τσίρκα, ή σε άλλες δραστηριότητες που έχουν στόχο τη ψυχαγωγία του κοινού.

  • άμεση λήψη μέτρων για τη μείωση κατά το ήμισυ έως το 2025 της σπατάλης τροφίμων

    Ερώτηση με αρ. 23.06.010.01.406, ημερομηνίας 27 Ιανουαρίου 2012, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Γιώργου Περδίκη
    «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 19 Ιανουαρίου 2012 εξέδωσε ψήφισμα μέσω του οποίου ζητά την άμεση λήψη μέτρων για τη μείωση κατά το ήμισυ έως το 2025 της σπατάλης τροφίμων. Το 50% των τροφίμων (υγιεινά τρόφιμα και τρόφιμα που δεν έχουν λήξει) σπαταλιέται κάθε χρόνο στην Ευρώπη από νοικοκυριά, σουπερμάρκετ και εστιατόρια, την ίδια στιγμή που 79 εκατομ. πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας και 16 εκατομ. εξαρτώνται άμεσα από την επισιτιστική βοήθεια που προσφέρουν φιλανθρωπικά ιδρύματα. Δεδομένου ότι η σπατάλη τροφίμων συμβαίνει σε όλο μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων (παραγωγοί, μεταποιητές, έμποροι λιανικής πώλησης, εστιάτορες και καταναλωτές), οι ευρωβουλευτές έκαναν έκκληση για την υιοθέτηση μιας συντονισμένης στρατηγικής που θα συνδυάζει πανευρωπαϊκά και εθνικά μέτρα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας σε όλους τους τομείς. Σε μελέτη που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογραμμίζεται ότι, εάν δε ληφθούν άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της σπατάλης τροφίμων, αυτή θα αυξηθεί κατά 40% μέχρι το 2020.
    Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων για τα μέτρα που προτίθεται να λάβει, με σκοπό να επιτευχθεί ο στόχος που έχει θέσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αφορά τη μείωση της σπατάλης τροφίμων κατά 50% έως το 2025.»

  • Αδέσποτα και υπηρεσία θήρας

    Ερώτηση με αρ. 23.06.010.01.274, ημερομηνίας 18 Νοεμβρίου 2011, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Γιώργου Περδίκη

    «Έχω πληροφορηθεί ότι με την έναρξη της φετινής κυνηγετικής περιόδου εμφανίστηκε, όπως και κάθε χρόνο, το φαινόμενο της ανεξέλεγκτης κυκλοφορίας αδέσποτων σκύλων που αφήνονται ελεύθεροι από τους κυνηγούς στην ύπαιθρο, προκαλώντας σωρεία προβλημάτων στους κατοίκους πολλών κοινοτήτων.

    Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων αν το Ταμείο Θήρας έχει προβεί σε όλες τις ενέργειες για τον έλεγχο των αδειών κυνηγιού και τον έλεγχο ηλεκτρονικού τσιπ στα κυνηγόσκυλα και, εάν ναι, ποια τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών.»

  • TED talk - Food waste

     Οι Δυτικές κοινωνίες πετούν το ήμισυ σχεδόν των τροφών τους όχι διότι δεν είναι βρώσιμες-αλλά διότι δεν δείχνουν ελκυστικές. Ο Τρίστραμ Στιούαρτ ερευνά τα σοκαριστικά δεδομένα της διατροφικής σπατάλης, απαιτώντας να κάνουμε πιο υπεύθυνη χρήση των παγκοσμίων πόρων.

  • Pet shops στις ειδήσεις

    ΡΙΚ Ειδήσεις 2010

     

  • Lanate - Απάντηση Υπ. Γεωργίας

    Ερώτηση με αρ. 23.06.009.04.789, ημερομηνίας 1ης Φεβρουαρίου 2010, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Γιώργου Περδίκη

    «Σύμφωνα με το άρθρο 10Ε του περί Γεωργικών Φαρμάκων Νόμου, όταν η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους έχει βάσιμους λόγους να θεωρεί ότι ένα προϊόν το οποίο έχει εγκρίνει ή υποχρεούται να εγκρίνει θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων ή το περιβάλλον, μπορεί να περιορίζει ή να απαγορεύει προσωρινά τη χρήση ή την πώληση του προϊόντος αυτού ή και τα δύο, πληροφορώντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για την ενέργειά της αυτή και αιτιολογώντας την απόφασή της.

    Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων αν προτίθεται να απαγορεύσει τη χρήση των προϊόντων που περιέχουν τη δραστική ουσία “methomyl” μέχρις ότου εναρμονιστεί η κυπριακή νομοθεσία με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 5448/2009, ώστε η χρήση παρασκευασμάτων που περιέχουν την ουσία “methomyl” να περιορίζεται στους εγγεγραμμένους επαγγελματίες.»

    Απάντηση ημερομηνίας 8 Απριλίου 2010 του Υπουργού Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος κ. Δημήτρη Ηλιάδη στην ερώτηση με αρ. 23.06.009.04.789, ημερομηνίας 1ηςΦεβρουαρίου 2010, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Γιώργου Περδίκη

    «Αναφέρομαι στην επιστολή του Γενικού Διευθυντή της Βουλής των Αντιπροσώπων με ημερομηνία 08 Φεβρουαρίου 2010, με την οποία διαβιβάστηκε στο Υπουργείο η πιο πάνω Ερώτηση και σας πληροφορώ τα ακόλουθα:

    Το Άρθρο 10Ε του περί Γεωργικών Φαρμάκων Νόμου, αναφέρεται στο δικαίωμα του κράτους μέλους να περιορίσει ή να απαγορεύσει τη χρήση ή και την πώληση ενός φυτοφαρμάκου, εφόσον διαπιστωθεί ότι υπάρχει κίνδυνος για το περιβάλλον ή την υγεία ανθρώπων ή ζώων, όταν το φυτοφάρμακο χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης όπως αναγράφονται στην ετικέτα. Η πρόνοια αυτή αποσκοπεί στην πρόληψη κινδύνων που μπορεί να προκύψουν λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών (κυρίως               εδαφο-κλιματικών) σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος, οι οποίες δυνατό να καταστήσουν τη χρήση ενός φυτοφαρμάκου σύμφωνα με τις οδηγίες της ετικέτας, επικίνδυνη.

    Τη χρονική αυτή περίοδο, στην κυπριακή αγορά, δεν υπάρχουν εγκεκριμένα σκευάσματα που να περιέχουν τη δραστική ουσία methomyl και επομένως δεν υπάρχει ανάγκη για απαγόρευση της χρήσης τέτοιων προϊόντων.

    Επισημαίνεται τέλος ότι, σύμφωνα με τη νομοθεσία, αρμόδια αρχή για την εγγραφή φυτοφαρμάκων και τους όρους εγγραφής, είναι το Συμβούλιο Ελέγχου Γεωργικών Φαρμάκων και όχι ο Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Σε περίπτωση υποβολής αίτησης για εγγραφή σκευασμάτων που περιέχουν methomyl (μετά και την έκδοση της Οδηγίας 2009/115/ΕΚ για την παραμονή του methomyl στην κοινοτική αγορά), το Συμβούλιο Ελέγχου Γεωργικών Φαρμάκων έχει την ευθύνη για την απόφαση εγγραφής και τους όρους που θα επιβάλει σε περίπτωση απόφασης για εγγραφή, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας.

    Με την ευκαιρία αυτή, σας διαβιβάζω τους θερμούς μου χαιρετισμούς και σας διαβεβαιώνω ότι θα βρίσκομαι πάντα στη διάθεσή σας.»

     

    ΓΧ/ΑΜ/AP-23.06.009.04.789

  • Feeding stray cats

    3 catsIt's commonly accepted that in Cyprus we have far too many stray cats running around and causing a lot of damage to wildlife.

    This is so because no government up to now has ever taken any serious measures to actually control the number of stray cats. Such an action plan will take years to produce any results, but it's the only available option we have, and we need to start as soon as possible.

    Dog lovers are even more angry as the dog shelters are full and they don't see any serious action being taken to first support them or even implement the law.

  • Executive summary of the EU study "Economic analysis of options for managing biodegradable municipal waste"

     
    1.0 ECONOMIC ANALYSIS OF OPTIONS FOR MANAGING BIODEGRADABLE MUNICIPAL
    WASTE1
    1.1 Background
    The main objective of the study was:
    To conduct an economic evaluation, that considers both private and social welfare costs and benefits, of existing options for managing the biodegradable fraction of municipal solid waste.
    Although all management options (anaerobic digestion, composting, landfilling, incineration, etc.) receive some consideration in the study, the main emphasis has been on the separate collection and composting / anaerobic digestion of the biodegradable fraction of municipal solid waste. The study focuses on the Member States of the European Union and on the first wave of
    Accession countries, i.e. the Czech Republic, Poland, Hungary, Estonia, Slovenia and Cyprus.
    1.2 Private and External Costs and Benefits of Switching Between Treatments
    1.2.1 Key Messages
    1. The switch from landfill or incineration is favourable to both composting and anaerobic digestion on environmental grounds;
    2. The environmental benefits of switching to anaerobic digestion are greater than for composting;
    3. However, the private costs are higher. Therefore, compost is more favourable from a cost-benefit perspective;
    4. However, the net benefit of the switch to compost is not very large. However, the benefits from composting are probably underestimated.
    1.2.2 Results
    1. The external benefits of switching from landfill to composting are generally quite small (of the order €1 - €4 per tonne);
    2. They are larger for the switch from incineration to composting (of the order €12 - €25 per tonne);
    3. When anaerobic digestion is used to treat separately collected waste instead of composting, the external benefits of switching away from either landfill or incineration are higher;
    1 ECOTEC Research and Consulting Limited (ECOTEC), in association with Eunomia Research & Consulting, HDRA Consultants Ltd (UK), Zentrum für rationelle Energieanwendung und Umwelt GmbH (ZREU), Scuola Agraria del Parco di Monza and LDK Consultants
    4. However, the difference is not very large (€2 - €5 per tonne when switching from landfill to anaerobic digestion, and €13 - €29 per tonne when switching from incineration to anaerobic digestion);
    5. The additional benefit improvement is less than the increase in costs which a resort to anaerobic digestion appears to imply;
    6. The external benefits of the switches away from landfill vary significantly (across countries) as a proportion of the costs of the change. This is due to the fact that the charges for landfilling vary significantly across countries (as well as within them). It is expected that there will be some harmonisation in gate fees as the implementation of the Landfill Directive progresses over time. This will increase the costs of landfilling and reduce the costs of the switch in those countries where the costs of switching are not already negative;
    7. The external benefits of the switches away from incineration are generally more significant. The private costs of incineration also vary significantly across countries, though they are nowhere as low as landfill gate fees are in some countries.
    1.2.3 Assumptions
    1. Discount rates of 1%, 3% and 5% are assumed, with 3% as the central rate;
    2. The private costs used in the analysis are ‘current’ gate fees;
    3. The disamenity estimates derived within the study for incineration and landfill are not used due to the facts that: o there is no basis available for estimating disamenity from composting and anaerobic digestion plants (so the analysis would be skewed by virtue of the inclusion of incinerator and landfill disamenity); and o in any case, estimates of landfill and incinerator disamenity are subject to considerable conjecture;
    4. The typical assumption used in life-cycle studies – that carbon dioxide emissions from the treatment of biogenic wastes can be ignored – is rejected in this study. The aim is a comparative analysis of the treatments, and the time profile for the release of greenhouse gases from biogenic fractions, whilst unimportant from the point of view of a life-cycle emissions inventory, is important from an economic perspective;
    5. Contrary to some other studies, no assumptions are made about transport externalities linked to specific treatment routes. This is because it is impossible to know what the changes in transport externalities will be when separate collection is introduced. Collection frequencies, vehicles, distances and even modes may change in the local situation.
    6. In support of the previous assumption, analysis was carried out to assess the significance of transport externalities relative to levies paid on fuel in different Member States. This suggests that there is a high level of internalisation of transport externalities in the private costs of transport across the countries of the EU. Hence, an assessment of the external costs of transport related to waste management would, arguably, imply a degree of double counting in the overall analysis; and
    7. Benefits were attributed to those technologies generating energy on the basis of an assumption that the source of energy avoided was a combined cycle gas turbine generating station.
    1.2.4 Sensitivities
    1. The assumption concerning the basis for assigning avoided burdens to those treatments which generate energy is potentially crucial. All analyses which have been carried out on this subject agree on this point, but there is no clear agreement as to what the ‘correct’ assumption should be. Evidently, the assumption’s significance is increased in proportion to the energy used / generated by the specific treatment option;
    2. Because it is not assumed that carbon dioxide emissions from biogenic sources were unimportant, the time profile of greenhouse gas emissions becomes important. Implicitly, this makes the discount rate more important. This is reflected both through changes in the time profile of greenhouse gas emissions and the unit damage costs applied in the analysis for greenhouse gases. The lower the discount rate, the higher the global warming externalities become for all scenarios;
    3. The private costs used are estimates of gate fees. These are subject to considerable variation both within and across countries. Ranges reflect both underlying costs, affected by scale, choice of technology, and the levying of taxes, as well as local market conditions. Gate fees are unlikely to remain stable for landfill in the future owing to the imposition of the Landfill Directive. They are likely to go up in many countries. For some technologies, such as anaerobic digestion, costs seem more
    likely to fall as process control improves;
    4. Uniform performance standards were used both for incineration and landfill. For the former, the actual performance achieved, in terms of air emissions in particular, varies across Member States and Accession Countries. Some perform better than the latest Incineration Directive demands, others perform worse. The same variation can be observed in landfill performance regarding efficiency of gas collection and of energy recovery from the gas collected, and leachate control.
    Sensitivity was applied through adjusting expected costs of treatments rather than attempting to define country-specific performance standards for landfill and incineration. This reflects the fact that in future, it is the costs which are expected to change whilst performance standards are harmonised. Costs are unlikely to remain at their current low levels in Accession States and (for landfill) in Greece, Portugal and Spain;
    5. Regarding separate collection, it is assumed that the costs can be treated using an incremental cost above the standard ‘refuse collection’ costs. In best practice schemes, either concentrating on kitchen waste only or on both kitchen and garden waste, this incremental cost is low. 
    1.2.5 Omissions and Uncertainties
    1. The emissions data for the different treatment options, especially for anaerobic digestion, is not well-established;
    2. The quantification of external costs and benefits is incomplete. For all treatments, the full range of external costs is not captured. This is not so much a case of ‘under-estimation’ as a recognition that as far as many environmental effects are concerned, either a) the economic approaches are underdeveloped, or b) the underlying science required to estimate external costs is uncertain. Overall, it seems that regarding negative externalities, these are incomplete for all treatments. On the positive side, the benefits of energy recovery techniques are captured quite well. The benefits of compost use, on the other hand, are far from fully captured. As such, the benefits side for anaerobic digestion and compost is less well represented in the figures derived than are the benefits fromenergy recovery treatments;
    3. Of great significance for this study, and reflecting the previous  comment, the benefits of using compost, though well understood by practitioners, are still poorly understood in terms of mechanisms and scientific processes. They are, therefore, very difficult to quantify. The study attempts to capture some of these but the benefits related to, for example, avoided pesticide use, whilst based on ‘reasonable’ assumptions, are highly uncertain;
    4. Disamenity estimates are also poorly established. Most work in this area has concentrated on landfill rather than other treatments.
    5. The significance of mechanical biological treatment as a means of dealing with biodegradable municipal waste is on the rise. However, the role of mechanical biological treatment has not been assessed in this study.
    1.3 Private and External Benefits of Mandating Separate Collection Relative to the Projected Implementation of the
    Landfill Directive In seeking to understand the implications of a policy of source separation across the EU and Accession States, it was necessary to make a number of assumptions concerning the way in which Member States might seek to implement the Landfill Directive in the absence of any mandatory requirement for separate collection. For some countries, the effect of mandating source separation is minimal since separate collection is effectively already mandated by some Member States’ policies. This is broadly true of Austria, the Flemish region of Belgium, Germany, Luxembourg, and the Netherlands,
    as well as Denmark where garden waste is concerned. It is likely to be true in future for some other countries too (for example, Finland).
    Hence, the effects of mandating source separation, relative to the situation where the Landfill Directive is applied in its absence, are concentrated on certain nations. Thus, the effect at the EU level will reflect the effects of the
    policy on those countries which:
    • produce most municipal waste; and
    • seem unlikely to embark on major moves towards separate collection in future.
    1.3.1 Key Messages
    1. Under specific circumstances, private costs are likely to be negative whilst external benefits are always positive. In scenarios where private costs are high, costs exceed the quantifiable benefits;
    2. The total value of the benefits is relatively small for the whole of the EU and Accession States as depicted in these scenarios partly because it is assumed that many countries will be proceeding along this path to a greater or lesser degree anyway;
    3. External benefits increase (and potentially, net benefits also) as the rate of growth in municipal waste increases. However, it must generally be hoped that growth is lower. To this end, it is worth speculating on the role which source separation may play in sensitising citizens concerning waste issues, and enabling a more positive application of ‘pay-as-you-throw’ systems for waste collection (though this is legally forbidden in some countries at present);
    1.3.2 Assumptions
    The key assumptions are as follows:
    1. Low and high costs of separate collection and composting of €35 / tonne and €75 / tonne;
    2. Low and high costs of separate collection and anaerobically digesting of €80 / tonne and €125 / tonne;
    3. Costs for landfill and incineration at €55 / tonne and €90 / tonne respectively. The landfill figure represents the estimated cost of landfill at a site meeting Landfill Directive requirements,2 and the estimated costs for incineration represent costs for a plant meeting Incineration Directive requirements;3 and 2 The externalities of both landfill and incineration were both calculated assuming performance which equates with compliance with the Landfill and Incineration Directives, respectively.
    3 Incinerators will also be regulated under the IPPC Directive so that a BREF (Best Available Technology Reference) document will be produced detailing standards which these are required to meet. There is no reason why the BREF document should not establish standards which exceed those laid down in the Incineration Directive.
    4. The switch from landfill and incineration is in the proportion 95% to composting and 5% to anaerobic digestion (which may be considered, in this analysis, to be the low cost, but lower external benefit, scenario).
    5. Countries follow one of three specific paths in order to comply with the requirements of the Landfill Directive.
    1.3.3 Sensitivities
    Key sensitivities are as follows:
    • The analysis of net costs and benefits is highly sensitive to the private costs of the different waste treatments. Broad ranges have been used for the costs of composting and anaerobic digestion (including a component for separate collection). A single price across Europe for landfill and incineration has been used.
    • Regarding compost, as experience increases, the tendency appears to be that costs are falling. The same applies to anaerobic digestion since control over microbiological processes appears to be improving also.
    • For landfill, it is expected that some harmonisation in costs will occur. Landfill taxes already make the treatment cost greater than indicated here for many countries.
    • A key variable in the context of strategies for diversion of waste from landfill is likely to be the cost of incineration. In fact, this varies considerably across Europe at present. For a given plant scale, this reflects the differences in Member State policies and regulations in respect of energy recovery, recovery of packaging, air emission limit values, treatment of fly ash and air pollution control residues, and taxes on incineration.
    1.3.4 Uncertainties
    Key uncertainties are identified below:
    • Given the sensitivity to costs, it seems important to state that the level of private costs in ten years’ time is not known. Indeed, though it is frequently stated that external costs are subject to uncertainty, private costs are not so well-known either. Furthermore, they are subject to considerable variation with choice of process technology and scale.
    • The path which Member States will follow in implementing the Landfill Directive is not well-known (and this constitutes the baseline for this analysis). Variation in this would imply changes in quantities diverted from different treatments, so would affect the magnitude of the net benefit as calculated here; and
    • The assumptions and uncertainties outlined above in respect of the external cost analysis clearly influence these results also. To the extent that these are only partially known, the analysis of net external and private costs and benefits tends, by implication, to be influenced more by private costs than one might expect. This is especially true given the
    fact that the study has made what can only be described as ‘first steps’ in what is likely to be a lengthy process of quantification of the external benefits, and costs, of the application of compost to soil.
    1.4 Conclusions
    On the balance of evidence that has been presented, it seems that a policy of source separation will be justified where the collection system for sourceseparated biowastes is carried out in such a way as to optimise costs. 
    Furthermore, where the costs of composting itself are kept to a reasonable level, it becomes likely that the net private cost increase will be minimal, or negative (as is already the case in several countries). This will be especially true if costs for other treatments increase. It is worth noting that the costs of landfilling and incineration have shown a tendency to rise (owing to controls on pollutants etc.,) whereas those for enclosed composting and anaerobic digestion have, if anything, shown a tendency to fall. The costs for composting are likely to be lower under mandatory separate collection to the extent that this increases typical plant scale. 
    If the private costs of the change to source separation were negative, this is a change which would be likely to occur anyway. It may well be the case that a ‘policy’ which seeks to reduce the level of the subsidies to incineration, and which seeks to ensure that the spirit and letter of the Landfill Directive is correctly applied (including, for example, issues related to the destiny of incinerator ash residues, and what should be seen to constitute pre-treatment) has a similar effect in terms of encouraging source separation as a mandatory requirement to implement this service. The separate collection of biowastes would flow naturally as an outcome of the relative costs of different waste management options.
    The more difficult it becomes to ensure the relative costs of treatment options favour the source separation approach (for example, due to Member State initiatives to support the development of energy from waste as a renewable energy source), the stronger the argument becomes for implementing a requirement for source separation. This would constitute recognition of the fact that, however positively one may view the objective of supporting energy from waste in the context of a target for electricity generation from renewable energy, such policies have the potential to distort waste management decisions. This perspective is especially important given the ‘so-far-limited’ exploration of the potential external benefits of applying compost to the soil. In either context, the establishment of Europe-wide standards might enable compost products to be marketed more freely across Europe.
    Hence, a policy requiring source separation might not be necessary in a world where the Landfill Directive is fully implemented and where subsidies distorting the net costs of residual waste treatments were less prevalent than they are. However small the external benefits of such a proposed policy might appear (owing partly to the level of source separation already being achieved, but also, to the relatively low external benefits of such a switch), these are benefits that can be captured at low or negative cost relative to the costs of alternative treatments. Where the net costs are not negative, they may be in the future.
    It is quite possible, even likely, that the external benefits of applying compost to land will appear greater as understanding improves concerning the complex interactions between compost and soil. It should be borne in mind that the externality assessment leaves certain negative consequences of waste treatments under-explored, whilst the benefits side is relatively wellestablished for energy recovery facilities (being linked to the well-researched area of energy-related externalities). For compost, estimating the benefits has
    something more of an art about it. As such, over time, society may come to understand that the benefits of applying quality composts to the soil, and hence, of a policy mandating source separation, are much greater than have been anticipated thus far.
    One of the key conclusions of this type of study must be that the numerous assumptions, sensitivities and omissions / uncertainties make it very difficult to use the out-turn figures as a basis for establishing policy. Equally, precisely because such an analysis can highlight these sensitivities, it can help shed some light upon what the total picture might look like if it were possible to carry out the ‘ideal’ analysis.
    Notwithstanding the limitations of this type of analysis, there is little to suggest that a policy mandating source separation of biodegradable municipal waste would be damaging if imposed in the EU. On the contrary, some countries which might be considered to be relatively far advanced in terms of waste management have already made this an integral part of their strategies. 
    Furthermore, for the Accession Countries, such a path to compliance wih the Landfill Directive is likely to be far less demanding in terms of capital expenditure than one more heavily reliant upon, for example, incineration.
    Other factors which may weigh in favour of this type of policy are:
    • The fact that separate collection increases the possibility for implementing variable charging schemes, which can influence waste generation, and act to sensitise citizens to waste as an environmental issue;
    • The relative unpopularity of larger treatments such as landfills and incinerators; and
    • The potential linkages with agri-environmental / rural development
    policies, in which compost utilisation (and production) could be encouraged. 
    It is quite possible, in our view, that the external benefits of applying compost to land will appear greater as our understanding improves concerning the complex interactions between compost and soil. It should be borne in mind that the externality assessment leaves certain negative consequences of waste treatments under-explored, whilst the benefits side is relatively wellestablished
    for energy recovery facilities (being linked to the well-researched area of energy-related externalities). For compost, estimating the benefits has something more of an art about it. Already, this study has, we believe, made an important contribution to understanding the potential contribution to climate change mitigation strategies which the application of compost to soil can make. Over time, we may well come to understand that the benefits of applying quality composts to the soil, and hence, of a policy mandating source
    separation, are much greater than we have anticipated thus far.
    There are several recommendations which flow from the above considerations:
    a. A systematic attempt to understand the different influences on the costs of waste management options in the EU is urgently needed. For example, whilst the external cost assessment suggests that anaerobic digestion is a superior option in environmental terms, the assumption is that the higher private costs may not justify the additional external benefits. This conclusion would alter, however, if the costs of anaerobic digestion were lower than assumed here. Such a study should focus on the different economic and regulatory instruments which currently affect the relative costs of different waste management options in the EU. 
    Regarding the Landfill Directive, this would require some check on the adequacy of financial provisions, an assessment of the mechanism
    through which it was ensured that full costs were passed on to waste producers (with some agreement as to the basis for ensuring this is done), and a review of the application of the requirements for pretreatment of landfilled waste. These would affect the costs of landfilling.
    In addition, the way in which the end to co-disposal affects landfilling of incinerator ash residues will have an impact on the costs of incineration.
    Other instruments requiring investigation are the Incineration Directive, the IPPC Directive, Member State-specific taxes on landfill and
    incineration, and policies in place to support energy production from waste. The presence or absence of specific measures raises questions as to the degree to which an analysis of external costs and benefits, as carried out here, actually involves double counting of costs and benefits (since these may already be internalised in private costs). 
    b. Although this work constitutes the first attempt to quantify, in a comprehensive manner, the external benefits associated with use of compost, these estimates are subject to great uncertainty. They do, however, provide a reference point for further work which should seek, for example, to:
    i. Investigate further the potential for compost applications to contribute to the sequestration of carbon, and also, the build up of
    organic matter in the soil. Note that in conventional life-cycle approaches, which effectively ignore all biogenic carbon emissions,
    the scope for such an analysis is not possible owing to the assumptions made;
    ii. Investigate further the potential of compost applications to reduce requirements for pesticide use in agriculture and other forms of
    cultivation;
    iii. Understand more clearly the potential of nutrient applied to offset nitrous oxide emissions associated with the use of manures and
    synthetic nitrogenous fertilisers;
    iv. Seek to quantify the external benefits associated with the reduction in the likelihood of flooding which might be occasioned by greater use of compost, owing to its tendency to support greater infiltration and retention of water;
    c. The external cost analysis does not cover all impacts. Key omissions which could be addressed are:
    i. For all treatments, the disamenity associated with the plant. This analysis has to be undertaken with great care, and indeed, whilst
    there is uncertainty concerning health effects of different treatments, an assessment of disamenity is unlikely to be
    straightforward, with hedonic pricing approaches potentially generating much lower estimates than contingent valuation methods;
    ii. For all treatments, the impact of the treatments on operator health; 
    iii. For compost, as well as the positive aspects outlined above, on the negative side, the health effects of bioaerosols in the surrounding area, the impact of heavy metal applications to the soil (relative to alternative soil improvers), and the potential for impacts from any organic pollutants in compost; and
    iv. For incineration, the impacts of all air pollutants as opposed to a sub-set thereof. The issue of non-chlorinated (e.g. brominated)
    dioxins and related compounds needs to be addressed. In addition, the impacts of various treatment routes for ash residues (including
    the use of residues in construction applications) need careful consideration.
    v. For landfill, the external costs associated with leachate and the full range of gaseous emissions;